Interview Nico Schuurbiers

Wie ben je?

Nico Schuurbiers

Hoe oud ben je?

44

Waar woon je?

Haarlem

Wist je dat je ‘tenured’ lid bent?

Nee en de term “tenured” zei me ook niet veel. Op Google las ik diverse vertalingen en definities en werd ik niet veel wijzer.

Sinds wanneer ben je lid van EO?

Ik ben volgens mij sinds 2011 EO lid.

Wie ben je en hoe oud ben je?

Ik ben Nico Schuurbiers, 44 jaar en in Rotterdam geboren en onder de rook van Rotterdam in Krimpen aan den IJssel opgegroeid. Aan de Erasmus Universiteit heb ik bedrijfseconomie gestudeerd en daar ruim 20 jaar geleden in 1999 mijn bul gehaald. Na 12 jaar in Amsterdam te hebben gewoond zijn wij met het gezin vorige jaar naar Haarlem verhuisd. Met vriendin Sanne heb ik twee kindjes, zoontje Stef (7) en dochtertje Nina (5). Nadat we in 2006 met ons bedrijf zijn neergestreken in De Rijp, hebben we twee jaar geleden het bedrijf naar Amsterdam verhuisd

Het duidt een bepaalde mate van senioriteit aan. Jij behoort dus tot één van de 40 leden die 7 jaar of langer lid is bij EO.

Dat kan kloppen. Ik ben volgens mij sinds 2011 EO lid. Ik kwam nog wat documentatie en aantekeningen tegen van forum bijeenkomsten uit begin 2012. We zijn met onze onderneming getart in 2006. Ik was dus al een aantal jaren aan het ondernemen voordat ik lid werd van EO.

Welk forum zit je en in welke forum heb je gezeten?

Ik ben afgelopen jaar forum loos geweest en heb 7 jaar in Forum 14 gezeten. Daar ben ik eigenlijk direct in terecht gekomen en heb ik dus tot anderhalf jaar geleden deel van uitgemaakt. Een vrij gemêleerd forum. Ik heb een aantal forumgenoten zien komen en gaan en uiteindelijk heb ikzelf ook besloten het forum te verlaten. Mijn jaar zonder forum was een bewuste keuze omdat ik voor mezelf een goed overwogen besluit wilde nemen om wel of niet lid te blijven van EO en op welke manier daar vervolgens invulling aan te geven. Overigens heb ik in dat jaar wel een aantal events bijgewoond. Begin dit jaar heb ik besloten toe te treden tot het Insignia 3 forum en inmiddels heb ik een aantal bijeenkomsten en een retraite met dit forum achter de rug.

Wat was ooit je beweegreden om lid te worden?

Mijn belangrijkste beweegreden was het delen van kennis en ervaring met andere ondernemers. Onze onderneming Petplan is zeer uitvoerend van aard. Met Petplan verzekeren we huisdieren tegen ziektekosten dus een groot deel zijn operationele/administratieve werkzaamheden zoals klantenservice, schadeafwikkeling, acceptatie en polisadministratie. De meeste collega’s zijn middelbaar opgeleid en hebben veelal op een dierenkliniek gewerkt. Mijn compagnon waarmee ik in 2006 het bedrijf heb opgericht is een dierenarts. Inhoudelijk zeer waardevol voor de business maar geen echte ondernemer. Dat sparren en klankborden met ondernemers en het ondernemerschap mis ik dan ook enigszins op kantoor en in mijn werk. Dus ook dat was voor mij een beweegreden om destijds lid te worden van EO. De diverse vraagstukken en uitdagingen waar je als ondernemer tegenaan loopt en mee te maken krijgt kun je bespreken en delen met andere ondernemers. Toch op een bepaalde manier advies inwinnen en ervaringen delen. Dus dat is voor mij wel echt de belangrijkste reden geweest.

Want hoe kwam je met EO dan in aanraking?

Ik ben ooit benaderd door een golfmaatje die EO lid was. Inmiddels is hijzelf al jaren geen lid meer.

En als je daar nu op terugkijkt, 2011, heeft het inderdaad de verwachtingen waargemaakt?

Ja, het heeft mijn verwachtingen wel waargemaakt. Zeker als het gaat om het delen van kennis en ervaring, en toch ook wel de uitbreiding van mijn netwerk. Ik moet wel eerlijk bekennen dat mijn enthousiasme over EO en het lidmaatschap golfbewegingen kent. Waarschijnlijk zit dat in mijn aard en persoonlijkheid en ik ben gezond kritisch. Ik merk ook dat ik dit binnen mijn eigen bedrijf ervaar. Fases dat ik in een enorme flow zit en momenten dat ik sterk twijfel aan mijn toegevoegde waarde in de onderneming en mijn rol en functioneren. Geweldige periodes waarvan ik veel energie krijg en momenten waarop ik dacht “wat doe ik hier nog?”, “voegt dit werk nog voldoende toe?”, “kan ik nog voldoende brengen en vind ik het nog leuk?” Ondanks het feit dat Petplan altijd is gegroeid en sinds het eerste jaar winstgevend is geweest.

Uiteindelijk gaat het er mijns inziens toch om wat je er zelf uithaalt. Maar ik ben wel iemand die zichzelf een spiegel voorhoudt, en dan zegt, ik vind het belangrijk dat ik genoeg kan brengen. Wat ik vertel en de ervaringen die ik deel, dat andere mensen daar ook nog iets aan hebben en mee kunnen. Met name bij de behandeling van cases kwam dat naar voren. Ik dacht dan “wat kan ik hier in godsnaam over zeggen en welke ervaringen kan ik over dit onderwerp delen?”.

Dus antwoord op jouw vraag: ja EO heeft mij zeker gebracht wat ik zocht en verwachtte, maar ik ben kritisch naar mezelf en ook naar EO. Na ongeveer 4 jaar maakte ik ieder jaar opnieuw de balans op of ik mijn lidmaatschap wilde verlengen en zo zit ik er eigenlijk nog steeds in. Ik heb besloten toe te treden tot Insignia 3 en komend jaar te bepalen dit mij voldoende brengt. Vind ik dit leuk genoeg en krijg ik er genoeg energie van.

Dus dan heb je toch al heel wat jaren een goede beoordeling gehad, en is die weegschaal tot nu toe iedere keer naar het positieve doorgeslagen?

Ja, dat klopt! Forum 14 was los van het delen van kennis en ervaring ook qua forumgenoten een ontzettend leuk forum. Er traden regelmatig nieuwe leden toe en dat maakt een forum ook dynamisch en voegt mijns inziens veel toe. Nieuwe elan, een frisse wind en andere kennis en ervaring vind ik belangrijk, maar natuurlijk ook de klik en verbinding die je hebt met elkaar. En met de meeste forumgenoten had ik een zeer goede persoonlijke band. Ook dat zorgt er dan voor dat je je committeert aan een forum en ik het zeer de moeite waard vond om nog 1 of 2 jaar langer deel uit te maken van het forum.

Op een gegeven moment had ik behoefte aan vernieuwing en verandering. Een maandelijkse bijeenkomst vond ik uiteindelijk ook teveel. Zeer regelmatig verandert er in 1 maand onvoldoende waardoor er teveel herhaling ontstond. Dat vind ik nu een groot voordeel van Insignia. We komen minder vaak bij elkaar maar de bijeenkomsten duren wat langer en zijn intensiever. Vrijwel iedereen brengt een case in dus er zijn altijd cases waar je iets aan hebt en ook zelf voldoende kennis en ervaring kunt inbrengen. We komen 5 keer per jaar samen en de forumgenoten zijn al wat langer ondernemer en de bedrijven veelal wat groter in termen van omzet en aantal medewerkers. Ik ervaar dat tot op heden zeer zeker als een toegevoegde waarde.

Is dat iets waar je ook nog meer zou moeten kijken, dat je EO voor verschillende fases in je ondernemerschap aantrekkelijk maakt?

Ik denk het wel. Uiteindelijk zoek je met name in je forum een soort van noem het gelijkgestemden, of in ieder geval ondernemers min of meer in dezelfde fase zitten, met vergelijkbare vraagstukken rondlopen en dezelfde uitdagingen kennen. En natuurlijk begrijp ik dat juist jongere ondernemers behoefte hebben aan kennis en ervaring van wat meer ervaren ondernemers. Alleen de vraag is of dat in een forum setting dan het beste tot wasdom komt. Of dat je daar misschien juist andere bijeenkomsten voor moet organiseren. Ik weet dat EO ook faciliteert in mentorships waarbij meer ervaren ondernemers als een soort van coach worden gekoppeld aan startende ondernemers. Dus wat mij betreft is het binnen een forum van belang dat de ondernemers met hun bedrijf enigszins in dezelfde fase zitten en dat de wat meer “early stage bedrijven/ondernemers ook worden gegroepeerd.

Wat is het meest waardevolle wat je aan EO hebt overgehouden? Een ervaring, les, of een inzicht?

Van mijn forumgenoten heb ik veel geleerd en er is veel kennis en ervaring gedeeld. Met name ook wat betreft uitdagingen die binnen ons bedrijf speelden. Dus dat is voor mij uiteindelijk het meest waardevol geweest. Maar ook de grote hoeveelheid ondernemers die ik heb leren kennen binnen EO en een aantal vriendschappen die ik heb gemaakt. Dat is uiteindelijk voor mij het meest waardevol. We hebben met Petplan via EO het Scale Up programma gevolgd en dat is voor ons bedrijf en met name het MT heel waardevol geweest. We hebben een deel van de Scale Up methodiek ingebed in de organisatie en werken nog steeds naar alle tevredenheid met een aantal onderdelen hiervan. Met mijn forum heb ik zeer interessante retreats gehad, ook met coaches erbij. Voor mij heeft EO ook zeker ook bijgedragen aan meer inzicht over mijn eigen rol en functioneren binnen de onderneming. En een stukje persoonlijke groei. Er hebben issues gespeeld met mijn compagnon mede gerelateerd aan de mogelijkheid om hem uit te kopen. Ik herinner me dat dat een onderwerp is geweest dat ik uitvoerig in mijn forum heb besproken. En ook de verandering van de bedrijfscultuur waar ik op enig moment zeer ontevreden over was. Dat zijn onderwerpen die dan binnen het forum worden gedeeld en besproken en waar ik echt veel aan heb gehad. Ik ervaar dat wel als het meest waardevol binnen EO ook al is het bijwonen van events zeer zeker ook de moeite waard.

Van mijn forumgenoten heb ik veel geleerd en er is veel kennis en ervaring gedeeld. Met name ook wat betreft uitdagingen die binnen ons bedrijf speelden. Dus dat is voor mij uiteindelijk het meest waardevol geweest.

Even een bruggetje naar de events. Heb je in die 9 jaar, wat is de meest bijzondere ervaring tijdens een EO event?

Ik ben geen enorme event bezoeker. Ik heb misschien 6 of 7 events bijgewoond los van de Chapter Retreats de gala’s. Daar ga ik meestal wel naar toe. EO Unlimited en Mini Universities spreken mij het meest aan en bijvoorbeeld een event als One Level Up vorige jaar in Dublin. In 2 tot 3 dagen met 150-200 EO leden een goed learning event met interessante sprekers in een gave stad waar genoeg te doen is. Ik was erg enthousiast over EO Unlimited Berlijn en Zurich maar ook Rotterdam, de stad die ik als mijn broekzak ken, waren zeer de moeite waard en daar heb ik goed herinneringen aan.

En heb je op die events een keer iets gehoord dat je echt gegrepen heeft, wat je nu nog bijstaat? Van een van die sprekers bijvoorbeeld?

Dat vind ik een lastige… Ik kan heel enthousiast worden en geïnspireerd raken door sprekers die vol overgave en met overtuiging hun verhaal vertellen. Ik maak dan notities en leest de presentatie na thuiskomst nog eens door. Maar de moeilijkheid en de uitdaging om er vervolgens ook echt concreet iets mee te doen, dat blijf ik altijd een hele lastige vinden. De presentatie van de Zuid Afrikaan Alan Miltz over The Cashflow Story in Dublin vorige jaar vond ik een zeer inspirerende. Kerel heeft ook ontzettend veel humor.

Wat sprak je daarin aan?

Op een hele pragmatische en relatief eenvoudige manier uitleggen hoe belangrijk cash, omzet en winstgevendheid is voor je organisatie. En dat deze begrippen op verschillende manieren worden geadministreerd en geïnterpreteerd maar op een niet al te ingewikkelde manier kunnen worden geoptimaliseerd. En natuurlijk is de toepasbaarheid sterk afhankelijk van je bedrijf, de branche, het concurrentieveld, verdienmodel, hoe de onderneming is gefinancierd etc. desalniettemin echt een supergoed verhaal en een aanrader.

Heb je daar dingen van kunnen implementeren?

Niet zozeer van kunnen implementeren, maar het heeft mij wel weer aan het denken gezet. Hoe moeten wij daar als organisatie mee omgaan, wat kunnen we doen met overtollige liquiditeit, hoe kunnen we dat beter aan het werk zetten, wat zijn slimme investeringen. De presentatie gaf interessante inzichten. Zo kijken we op dit moment bijvoorbeeld naar verschillende mogelijkheden om extra kapitaal vrij te spelen voor zowel groei als een superdividend. Een herkapitalisatie behoort tot een van de opties. Het is dan van groot belang om een goede uitgebreide cashflow analyses te maken om uiteindelijk een weloverwogen besluit te nemen en de juiste keuze te maken.

Het is wel onderdeel van jouw afwegingskader, bij financiële beslissingen?

Onze onderneming heeft altijd de luxe gehad van ruime liquiditeit en overtollige cashflow. Verzekeringnemers betalen de premie maandelijks of jaarlijks vooruit en de kosten voor het runnen van het bedrijf (operationele kosten) zijn zeer overzichtelijk en vrij nauwkeurig in te schatten. Bovendien komen declaraties van klanten pas een stuk later omdat ze veelal jonge dieren verzekeren die in het begin van de “customer lifetime” nog gezond zijn en relatief weinig naar de dierenarts gaan.

Bruggetje naar je bedrijf. Je houdt je bezig met het verzekeren van huisdieren zeg ik dat goed? Kan je daar wat meer over vertellen? Hoe ben je daarin gerold?

In 2006 heb ik samen met een dierenarts een huisdierenverzekeringsconcept bedacht. Wij verzekeren huisdieren tegen ziektekosten. Het is een niche markt met een vrij groot volume en slechts een aantal aanbieders. Dus diereigenaren verzekeren hun hond of kat tegen de kosten van de dierenarts. Deze kosten kunnen flink oplopen wanneer een dier ernstig ziek wordt of betrokken raakt bij een ongeval. Er is steeds meer mogelijk op veterinair gebied. Diergeneeskundige behandelingen worden uitgebreider en daar hangt een prijskaartje aan. Ook farmaceuten ontwikkelen steeds betere medicatie. De ontwikkelingen in de markt dragen bij aan hogere kosten van diergeneeskunde. Dierenklinieken zijn steeds vaker eigendom van ketens en private equity. Dat betekent dat ze commerciëler worden aangestuurd en dat omzet en winstgevendheid steeds belangrijker worden. Ook dat heeft een prijsopdrijvend effect.

Sinds 7 jaar zijn we ook actief in Duitsland waar we een kantoor in Hannover hebben. Het is een van de belangrijkste zakelijke besluiten geweest in de afgelopen jaren. Het grootste deel van onze groei komt uit Duitsland en er is ontzettend veel potentieel met 80 miljoen inwoners, 13 miljoen honden en katten en ook slechts een paar aanbieders van huisdierenverzekeringen. Dus ik ben echt ontzettend blij dat wij destijds in Duitsland zijn gestart. We hebben wel wat aanloopproblemen gekend maar starten in een ander land gaat naar ik heb begrepen van andere ondernemers vaak met horten en stoten. Een nieuwe markt, andere cultuur en gewoonten, regelgeving etc.. Maar als ik nu kijk naar de groei en de waarde ontwikkeling van de onderneming dan kan ik met volle overtuiging zeggen dat het een wijs besluit is geweest dat we “internationaal zijn gegaan”.

Wat heb je dan onderschat, bij die internationale stap?

De cultuurverschillen, andere distributiemodellen, penetratie van internetgebruik en online communicatie, marktomstandigheden en het concurrentieveld, wet- en regelgeving en de uitdaging om geschikte medewerkers te vinden. De keuze om met alleen Duitse mensen te gaan werken is een hele bewuste geweest en een keuze waar ik nog steeds heel blij mee ben. Maar we dachten, we copy-pasten een huisdierenverzekeringsproduct uit Nederland, en dat gaan we online verkopen in Duitsland. Maar er komt wel iets meer bij kijken, je hebt andere wet- en regelgeving, mensen gaan anders met elkaar om, dierenartsen praktijken werken anders, zijn kleiner, zijn minder commercieel. Dus je loopt tegen allerlei zaken aan waar je op voorhand te weinig rekening mee hebt gehouden, wat je misschien onvoldoende onderzocht hebt. Ja, ik denk voor iedere ondernemer die in het buitenland start, herkenbaar. Dat moet je denk ik deels ook zelf ondervinden en ervaren.

Wat is dan nu de ambitie?

We hebben de ambitie om zelf een verzekeringsmaatschappij op te zetten. Daarvoor hebben we een Solvency II vergunning van De Nederlandsche Bank nodig. Op dit moment zijn we een volmachtbedrijf en hebben we het risico ondergebracht bij een verzekeraar. Met een eigen vergunning mogen we ons product in alle EU landen aanbieden en worden we eigen risicodrager. Dan beheers je je eigen boek, wat onder andere betekent dat we veel meer in control zijn over onze propositie, voorwaarden en premiestelling. Maar bij een stabiele, gezonde en voorspelbare schadelast is het als zelfstandig verzekeraar ook mogelijk om meer marge te maken. Er wordt een schakel uit de keten verwijderd. De verzekeraar heb je niet meer nodig, dat wordt je uiteindelijk zelf.

Dus de grootste ambitie komend jaar is het verkrijgen van de vergunning, waarmee we ons eigen risico kunnen onderschrijven en waarmee we eenvoudiger in een aantal nieuwe landen kunnen uitrollen. Want een andere grote ambitie is uitbreiding naar nieuwe landen in Europa. We hebben een propositie en de bedrijfsvoering die sterk online is gericht is, dus we kunnen relatief eenvoudig, snel en zonder al te hoge opstartkosten lanceren in een ander land. Een deel van de werkzaamheden voor andere landen zouden we zelfs vanuit ons kantoor in Amsterdam uit kunnen voeren.

Is er veel concurrentie in andere landen?

Dat wisselt sterk per land. In de meeste landen zijn slechts een paar aanbieders. Het is een vrij specialistisch product waar specifieke kennis en expertise voor nodig is. Dus ook dat creëert kansen. Zeker als je een goede onlinestrategie hebt met een onderscheidende propositie.

Wat is nu met die Nederlandsche Bank dan je grootste uitdaging?

De grootste uitdaging op dit moment is het verkrijgen van de vergunning. Dat is een behoorlijke uitdaging want we moeten aan veel eisen en regelgeving voldoen en er moet bovendien veel kapitaal worden ingebracht. Dat gaat om miljoenen euro’s. De gehele governance moet op de juiste manier worden georganiseerd, er moet een NV structuur worden opgetuigd en we dienen een raad van commissarissen aan te stellen. Ook moet de organisatie de sleutelfuncties compliance, internal audit, actuariaat, risk management invullen. Er komt dus veel bij kijken zowel organisatorisch, qua governance maar ook kapitaalbeleid, rapportageverplichtingen en nog veel meer.

Dus een reorganisatie eigenlijk?

In ieder geval verandering van structuur en inrichting van de organisatie, ja.

Dus daar zit ook nog een afbreukrisico?

Als we de vergunning niet krijgen, kunnen we onze business continueren als volmachtbedrijf, maar mijn ambitie rijkt verder dan dat. Uiteindelijk sluit ik niet uit dat we ons bedrijf samenvoegen met een andere partij. Of dat een koop, verkoop, fusie of bijvoorbeeld een joint venture zal worden weet ik nog niet. Dat hangt af van de ontwikkelingen de komende jaren. Mijn rol van algemeen directeur zal wel veranderen. De belangrijkste taken en verantwoordelijkheden zal ik naar alle waarschijnlijkheid komend jaar overdragen aan een collega.

Wat is een voorbeeld van een dieptepunt in de afgelopen jaren?

Echte dieptepunten heb ik niet meegemaakt maar als ik dan iets moet noemen zijn het verkeerde investeringen die ik heb gedaan. Schoenmaker blijf bij je leest gaat in dat opzicht mijns inziens echt op. Toch heb ik me een aantal keer laten verleiden maar misschien nog meer af laten leiden. Overigens ging het nog wel om concepten gerelateerd aan onze eigen werkzaamheden en markten waarop we actief zijn namelijk huisdier en dierenarts gerelateerd. Ik ben ook partner in een investeringsfonds waarmee we in diverse bedrijven hebben geïnvesteerd. Een aantal portfoliobedrijven groeien hard en renderen goed maar er zijn ook bedrijven die minder succesvol zijn. Overigens staat dat los van mijn dagelijkse werkzaamheden voor Petplan.

Vanuit mijn rol als eindverantwoordelijke van Petplan heb ik bijvoorbeeld in een marketing platform voor dierenartsen geïnvesteerd. We waren onze tijd te ver vooruit en uiteindelijk is het niets geworden. Wellicht ook niet de juiste mensen. Ik denk dat we daar zeker 700 duizend euro in hebben geïnvesteerd, los van de tijd die het me heeft gekost en dus ook verlies van focus op mijn hoofdactiviteit. Echt zakelijke dieptepunten heb ik dus niet maar wel een aantal investeringen die uiteindelijk naar nul zijn afgeboekt. Ik vermoed dat veel ondernemers dit meemaken en ook daar leer je weer van. Focus, focus, focus is essentieel om ergens een succes van te maken. Je kunt investeren in andere bedrijven en fondsen maar dan moet je er van overtuigd zijn dat er capabele mensen aan het roer staan om er een succes van te maken. De mensen en het team zijn meestal belangrijker dan het concept of idee. De executie moet toch worden gedaan door mensen.

Is dat dan ook gelijk de les?

Je moet doen waar je goed in bent en meestal vind je waar je goed in bent ook leuk dus dat versterkt elkaar. En ik geloof dus heilig in focus en in discipline. En natuurlijk kun je vanuit andere rollen investeren in bedrijven en meedenken en ervaringen en kennis delen met ondernemers. Maar niet op de stoel van de ondernemer gaan zitten en hooguit vanaf de zijlijn adviseren. Dat is met name waardevol als het om vraagstukken en uitdagingen gaat die je in je eigen onderneming ook bent tegengekomen.

Volgens mij had je het er net al over, maar mentorship, heb je daar zelf iets mee gedaan? Als mentor of mentee?

Nee, ik heb er tot op heden niks ermee gedaan maar wel een aantal keren aangegeven dat me dat leuk zou lijken. Wellicht ben ik daarin ook zelf ook te weinig proactief geweest maar het lijkt me zeer zeker leuk om te doen.

Anderszins sluit het wel deels aan bij wat ik doe als partner met vier andere ondernemers in het investeringsfonds van VOC Capital Partners. Vanuit dit fonds investeren wijn samen met RVO in start ups en scale ups. We hebben ruim 10 participaties. Het fonds wordt gerund door een fondsmanager. Met de partners berngen we niet alleen financiering in maar we adviseren ook. En delen onze kennis en ervaring waar nodig. Dat doen we om de bedrijven verder te helpen, te laten groeien. Daar hebben we zelf ook baat bij want we zijn deels eigenaar van de bedrijven. Dit is niet echt een mentorship, maar vanuit die rol zijn we wel nauw betrokken bij de bedrijven waarin we investeren en kennen we de ondernemers en staan we ze met raad en daad bij. Dus mentor bij EO ben ik niet, maar wel actief betrokken bij een aantal jonge ondernemingen waar we een belang in hebben.

Maar dat mentorschap zou nog wel iets kunnen zijn?

Ja dat lijkt me leuk, absoluut.

Wat zouden andere dingen zijn waar iemand vanuit EO je altijd voor mag benaderen?

Dat sluit wel aan bij wat ik net aangaf. Mensen mogen mij altijd benaderen voor het beoordelen van een businessplan. Een concept, dienst, product dat kans van slagen wil ik graag beoordelen en mijn mening over geven. Er zijn helaas ook ontzettend veel matige plannen. Bij VOC krijgen we er ook honderden per jaar binnen. Het team is te onervaren, concept is niet schaalbaar, de financials of het verdienmodel kloppen niet etc. etc.. De beoordeling van de plannen wordt bij VOCCP gedaan door onze fondsmanager samen met stagiaires die hem daarbij helpen. Dat zijn vaak economie of bedrijfskunde studenten die in de afrondende fase van hun studie zitten en een paar maanden meedraaien om kennis en ervaring op te dien. Dus zij doen veel van het voorbereidende werk. Men mag mij dus altijd benaderen voor het klankboren en sparren over een business plan en het beoordelen van een investeringspropositie.

Het is een beetje een afsluitende vraag, op welk event kunnen we je live ontmoeten, maar misschien kan ik beter de vraag stellen, wat heeft de Corona periode allemaal met je gedaan?

Corona heeft gelukkig geen negatieve impact gehad op ons bedrijf. Een groot deel van ons werk is online en “in the cloud” en iedereen kan zeer goed thuiswerken. En we hebben gemerkt dat mensen die veel thuis zijn tijdens de corona periode extra aandacht schenken aan hun huisdier en er ook meer pups zijn aangeschaft. Thuis was het af en toe wat meer plannen en afstemmen met twee jonge kinderen die niet naar school konden. Ik voelde mij zeker in de beginperiode behoorlijk beperkt in mijn doen en laten. En dat leidde soms tot wat frustratie, stress en irritatie. Maar corona heeft op mij zakelijk en privé gelukkig geen negatieve impact gehad. Wat ik vreselijk vind is dat het voor heel veel mensen en bedrijven dramatisch is geweest en ik vermoed dat de grote klappen nog moeten vallen in termen van faillissementen, ontslagen, psychische gezondheidsproblemen met alle negatieve gevolgen van dien. We staan in dat opzicht pas aan het begin van de ellende.

Heb je nog iets toe te voegen aan dit gesprek of iets waar je op terug wilt komen?

Ik wil nog wel iets zeggen over hoe EO zich zou moeten ontwikkelen omdat ik weet dat er geregeld discussie is over toelatingscriteria. Als het gaat om de grootte van de onderneming in termen van omzet en zaken als zeggenschap en eigendom, aantal medewerkers, is het accelerator programma een zeer waardevolle toevoeging. Echter ben ik wel van mening dat er kritischer gekeken kan worden naar de omvang van de onderneming, het groeipotentieel, winstgevendheid, professionaliteit, ambitie etc.. Soms krijg ik de indruk dat kwantiteit van het aantal EO leden prevaleert boven kwaliteit. Als je goede ondernemers wilt aantrekken en behouden en dat kan onder andere worden bereikt doordat ze voldoende kunnen blijven leren, dan is het volgens mij belangrijk dat EO hier kritisch op blijft. Op een gegeven moment kreeg ik de indruk dat meer leden en de grie van 200 naar 250 leden een doel an sich werd.

Ernest: Volgens mij is een miljoen de grens van EO, en 3 ton is de ondergrens van accelerator. En volgens mij is de doelstelling dat je 3 ton naar een miljoen gaat.

De details ken ik niet precies maar ik denk wel dat het belangrijk is dat we daar met zijn allen kritisch op blijven. Anders verlies je misschien teveel succesvolle ondernemers die juist zo belangrijk zijn voor EO. Tegelijkertijd ben ik me ervan bewust dat het makkelijk is om vanaf de zijlijn kritiek te uiten want het is altijd een uitdaging om het goed te doen en onmogelijk om iedereen tevreden te houden. Ik begreep dat EO steeds meer gezamenlijk wil oppakken en organiseren met YPO. Ik vind dat een goede ontwikkeling. Bundeling van kennis en krachten en natuurlijk het netwerk is mijns inziens een zeer goede zaak en een win-win situatie voor iedereen.